مرحله طبیعی پس‌از دریافت PushSubscription و ذخیره آن در سرور ما،
راه‌اندازی پیام لحظه‌ای است، اما یک چیز وجود دارد که من آشکارا از آن گذشتم. تجربه کاربری هنگام درخواست اجازه از کاربر برای ارسال پیام‌های لحظه‌ای به او.
متأسفانه، سایت‌های بسیار کمی به نحوه درخواست اجازه از کاربر توجه زیادی می‌کنند، بنابراین بیایید نگاهی کوتاه به UX خوب و بد داشته باشیم.
الگوهای رایج
چند الگوی رایج پدیدار شده است که باید شما را هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه چه چیزی برای کاربران و مورد استفاده شما بهترین است راهنمایی و کمک کند.
گزاره ارزش
از کاربران بخواهید در زمانی که مزیت آن واضح است، در اعلان‌های لحظه‌ای مشترک شوند.
برای مثال، کاربری به‌تازگی محصولی را از فروشگاه آنلاین خریده و روند تسویه‌حساب را تکمیل کرده است. سپس سایت می‌تواند به‌روزرسانی‌های مربوط به وضعیت ارسال را ارائه دهد.
این رویکرد در موقعیت‌های مختلفی کارساز است:
- محصول خاصی موجود نیست، می‌خواهید وقتی دوباره موجود شد به شما اطلاع داده شود؟
- این خبر فوری به‌طور مرتب به‌روزرسانی می‌شود، آیا می‌خواهید با پیشرفت داستان مطلع شوید؟
- شما بالاترین پیشنهاددهنده هستید، آیا می‌خواهید اگر پیشنهاد بالاتری ارائه شد به شما اطلاع داده شود؟
این‌ها همه مواردی هستند که کاربر در سرویس شما سرمایه‌گذاری کرده است و گزاره ارزش واضحی برای او وجود دارد تا اعلان‌های لحظه‌ای را فعال کند.
اوون برای نشان دادن این رویکرد، نمونه‌ای از وب‌سایت یک شرکت هواپیمایی فرضی ایجاد کرد.
پس‌از اینکه کاربر پروازی را رزرو کرد، از او می‌پرسد آیا می‌خواهد اعلان‌های تأخیر پرواز را دریافت کند یا نه.
توجه داشته باشید که این یک واسط کاربر سفارشی از وب‌سایت است.
یکی دیگر از نکات جالب در نسخه نمایشی Owen این است که اگر کاربر برای فعال کردن اعلان‌ها کلیک کند، سایت هنگام نمایش درخواست اجازه، یک پوشش نیمه‌شفاف روی کل صفحه اضافه می‌کند. این کار توجه کاربران را به پیام‌واره اجازه جلب می‌کند.
جایگزین این مثال، تجربه کاربری بد برای درخواست اجازه، این است که به‌محض اینکه کاربر وارد سایت شرکت هواپیمایی می‌شود، اجازه درخواست شود.
این رویکرد هیچ زمینه‌ای درباره اینکه چرا اعلان‌ها برای کاربر لازم یا مفید هستند ارائه نمی‌دهد. این درخواست اجازه همچنین مانع از این می‌شود که کاربر به هدف اصلی خود (مثلاً رزرو پرواز) برسد.
اجازه Double
ممکن است احساس کنید که سایت شما مورد استفاده واضحی برای پیام‌رسانی فشاری دارد و درنتیجه می‌خواهید در اسرع وقت از کاربر اجازه بگیرید.
برای مثال، پیام‌رسانی فوری و کارخواه‌های ایمیل. نمایش پیام برای پیام یا ایمیل جدید یک تجربه کاربری تثبیت‌شده در طیفی از پلاتفرم‌ها است.
برای این دسته از برنامه‌ها، ارزش دارد که الگوی اجازه دوگانه را درنظر بگیرید.
ابتدا کادر گفتگویی را که وب‌سایتتان کنترل می‌کند نشان دهید و ارزش مورد استفاده وب‌سایتتان را توضیح دهید. سپس کادر گفتگو می‌تواند دکمه‌هایی برای راه‌اندازی کردن یا صرف‌نظر کردن از درخواست اجازه لازم ارائه دهد. اگر کاربر سیگنال مثبتی ارائه داد، درخواست اجازه کنید و پیام‌واره اجازه مرورگر واقعی را راه‌اندازی کنید.
با این رویکرد، پیام‌واره‌ای سفارشی در برنامه وب خود نمایش می‌دهید که ابتدا بافت را ارائه می‌دهد. با انجام این کار، کاربر می‌تواند انتخاب کند که اعلان را فعال یا غیرفعال کند، بدون اینکه وب‌سایت شما درمعرض خطر مسدود شدن دائمی قرار گیرد، زیرا کاربر از درخواست اجازه غیرمنتظره آزرده شده است. اگر کاربر در میانای کاربر سفارشی گزینه فعال کردن را انتخاب کرد، پیام‌واره اجازه واقعی را نمایش دهید، درغیراین‌صورت کادر گفتگوی سفارشی را پنهان کنید و به انتخاب کاربر احترام بگذارید.
می‌توانید درباره روال‌های مطلوب اجازه‌ها و نحوه بهبود جریان اجازه در Google Meet بیشتر بخوانید.
پانل تنظیمات
می‌توانید اعلان‌ها را به پانل تنظیمات منتقل کنید تا کاربران بتوانند به‌راحتی پیام‌رسانی لحظه‌ای را فعال و غیرفعال کنند، بدون اینکه نیازی به شلوغ کردن میانای کاربر برنامه وب شما باشد.
نمونه خوبی از این مورد، سایت Google I/O است. وقتی برای اولین‌بار سایت Google I/O را بار می‌کنید، از شما خواسته نمی‌شود کاری انجام دهید، کاربر می‌تواند سایت را کاوش کند.
پس‌از چند بازدید، کلیک کردن روی گزینه منو در سمت راست، پانل تنظیماتی را نشان می‌دهد که به کاربر اجازه می‌دهد اعلان‌ها را راه‌اندازی و مدیریت کند.
با کلیک کردن روی چارگوش، پیام‌واره اجازه نمایش داده می‌شود. بدون غافل‌گیری پنهان.
پس‌از اعطای اجازه، چارگوش انتخاب علامت زده می‌شود و کاربر می‌تواند ادامه دهد. نکته عالی درباره این میانای کاربر این است که کاربران می‌توانند اعلان‌ها را از یک مکان در وب‌سایت فعال و غیرفعال کنند.
رویکرد منفعل
یکی از آسان‌ترین روش‌ها برای ارائه فشار به کاربر، داشتن دکمه یا کلید مبدل است که پیام‌های فشاری را در مکانی در صفحه که در سراسر سایت یکسان است فعال/ غیرفعال می‌کند.
این کار کاربران را به فعال کردن اعلان‌های لحظه‌ای سوق نمی‌دهد، اما روشی مطمئن و آسان برای موافقت یا مخالفت کاربران با تعامل با وب‌سایت شما ارائه می‌دهد. برای سایت‌هایی مانند وبلاگ‌ها که ممکن است برخی بینندگان همیشگی و همچنین نرخ پرش بالایی داشته باشند، این گزینه مناسبی است زیرا بینندگان همیشگی را بدون آزار دادن بازدیدکنندگان گذری هدف قرار می‌دهد.
در سایت شخصی‌ام، کلید تعویضی برای پیام‌رسانی فشاری در پانویس دارم.
این گزینه تا حدودی دور از دسترس است، اما برای بازدیدکنندگان همیشگی باید به‌اندازه کافی توجه خوانندگانی را که می‌خواهند به‌روزرسانی دریافت کنند جلب کند. بازدیدکنندگان یک‌باره کاملاً تحت‌تأثیر قرار نمی‌گیرند.
اگر کاربر در پیام‌رسانی فشاری مشترک شود، وضعیت کلید تغییر وضعیت تغییر می‌کند و وضعیت در سراسر سایت حفظ می‌شود.
تجربه کاربری بد
این‌ها برخی‌از روال‌های رایجی است که در وب دیده‌ام. متأسفانه، یک روش بد بسیار رایج وجود دارد.
بدترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که کادر گفتگوی اجازه را به‌محض ورود کاربران به سایتتان به آن‌ها نشان دهید.
آن‌ها هیچ زمینه‌ای درباره اینکه چرا از آن‌ها اجازه خواسته می‌شود ندارند، حتی ممکن است ندانند وب‌سایت شما برای چیست، چه کاری انجام می‌دهد، یا چه چیزی ارائه می‌دهد. مسدود کردن اجازه‌ها در این مرحله به‌دلیل ناامیدی غیرمعمول نیست، این بالاپر در مسیر کاری که می‌خواهند انجام دهند قرار می‌گیرد.
به‌خاطر داشته باشید که اگر کاربر درخواست اجازه را مسدود کند، برنامه وب شما نمی‌تواند دوباره درخواست اجازه کند. برای دریافت اجازه پس‌از مسدود شدن، کاربر باید اجازه را در واسط کاربر مرورگر تغییر دهد و انجام این کار برای کاربر آسان، واضح، یا جالب نیست.
در هر صورت، به‌محض اینکه کاربر سایتتان را باز کرد، درخواست اجازه نکنید، بلکه میانای کاربری یا رویکرد دیگری را درنظر بگیرید که انگیزه‌ای برای کاربر ایجاد کند تا اجازه را اعطا کند.
پیشنهاد راه خروج
علاوه‌بر درنظر گرفتن تجربه کاربری برای مشترک کردن کاربر در پیام‌های لحظه‌ای، لطفاً درنظر بگیرید که کاربر چگونه باید اشتراک پیام‌های لحظه‌ای را لغو کند یا از آن انصراف دهد.
تعداد سایت‌هایی که به‌محض بار شدن صفحه درخواست اجازه می‌کنند و سپس هیچ میانای کاربری‌ای برای غیرفعال کردن اعلان‌های لحظه‌ای ارائه نمی‌دهند شگفت‌انگیز است.
سایت شما باید به کاربران توضیح دهد که چگونه می‌توانند اعلان‌های لحظه‌ای را غیرفعال کنند. اگر این کار را نکنید، کاربران احتمالاً گزینه نهایی را انتخاب می‌کنند و اجازه را برای همیشه مسدود می‌کنند.
مقصد بعدی کجاست
- روال‌های مطلوب برای اجازه‌های وب
- اصطکاک کمتر، کنترل بیشتر: Google Meet چگونه اجازه‌های صدا و ویدیو را بهبود بخشید
- نمای کلی اعلان لحظه‌ای وب
- نحوه عملکرد Push
- مشترک کردن کاربر
- ارسال پیام با کتابخانه‌های Web Push
- پروتکل فشاری وب
- مدیریت رویدادهای Push
- نمایش اعلان
- رفتار اعلان
- الگوهای اعلان رایج
- پرسشگان اعلان‌های لحظه‌ای
- مشکلات رایج و گزارش کردن اشکال‌ها