در Google IO 2018، خلاصهای از ابزارها، کتابخانهها، و تکنیکهای بهینهسازی را ارائه کردیم که بهبود عملکرد وب را آسانتر میکند. در اینجا آنها را بااستفاده از برنامه Oodles Theater توضیح میدهیم. همچنین درباره آزمایشهایمان با بارگیری پیشبینانه و ابتکار جدید Guess.js صحبت میکنیم.
ما در سال گذشته بسیار مشغول بودهایم تا بفهمیم چگونه وب را سریعتر و کارآمدتر کنیم. این امر به ابزارها، رویکردها، و کتابخانههای جدیدی منجر شد که میخواهیم در این مقاله با شما همرسانی کنیم. در بخش اول، برخیاز تکنیکهای بهینهسازی را که در عمل هنگام توسعه برنامه Oodles Theater استفاده کردیم به شما نشان خواهیم داد. در بخش دوم، درباره آزمایشهایمان با بارگیری پیشبینانه و ابتکار جدید Guess.js صحبت خواهیم کرد.
نیاز به عملکرد
اینترنت هر سال سنگینتر و سنگینتر میشود. اگر وضعیت وب را بررسی کنیم، میبینیم که یک صفحه میانه در تلفن همراه حدود ۱٫۵ مگابایت وزن دارد که بیشتر آن جاوا اسکریپت و تصاویر است.
اندازه روبهرشد وبسایتها، همراه با عوامل دیگر، مانند تأخیر شبکه، محدودیتهای CPU، الگوهای مسدودکننده رندر یا کد شخص ثالث اضافی، به پازل عملکرد پیچیده کمک میکند.
اکثر کاربران سرعت را در بالاترین سطح سلسلهمراتب نیازهای تجربه کاربری خود رتبهبندی میکنند. این موضوع چندان تعجبآور نیست، زیرا تا زمانی که بارگیری صفحه تمام نشود، واقعاً نمیتوانید کار زیادی انجام دهید. نمیتوانید از صفحه ارزش کسب کنید، نمیتوانید زیباییشناسی آن را تحسین کنید.
میدانیم که عملکرد برای کاربران مهم است، اما اینکه از کجا باید بهینهسازی را شروع کرد میتواند مثل یک راز باشد. خوشبختانه، ابزارهایی وجود دارد که میتواند در این مسیر به شما کمک کند.
Lighthouse - پایهای برای گردش کار عملکرد
Lighthouse بخشی از Chrome DevTools است که به شما امکان میدهد وبسایتتان را ممیزی کنید و نکاتی درباره نحوه بهبود آن به شما ارائه میدهد.
اخیراً تعدادی ممیزی عملکرد جدید راهاندازی کردهایم که در گردش کار توسعه روزمره واقعاً مفید هستند.
بیایید با یک مثال کاربردی ببینیم چطور میتوانید از آنها بهره ببرید: برنامه Oodles Theater. این یک برنامه وب نمایشی کوچک است، که در آن میتوانید برخیاز «گوگلوارههای Google» تعاملی موردعلاقه ما را امتحان کنید و حتی یک یا دو بازی انجام دهید.
هنگام ساختن برنامه، میخواستیم مطمئن شویم که تا حد امکان کارآمد باشد. نقطه شروع برای بهینهسازی، گزارش Lighthouse بود.
عملکرد اولیه برنامهمان که در گزارش Lighthouse دیده میشد بسیار بد بود. در شبکه 3G، کاربر باید ۱۵ ثانیه منتظر میماند تا اولین رنگآمیزی معنیدار انجام شود یا برنامه تعاملی شود. Lighthouse مشکلات زیادی را در سایت ما برجسته کرد و امتیاز عملکرد کلی ۲۳ دقیقاً همین را نشان داد.
وزن صفحه حدود ۳٫۴ مگابایت بود - ما بهشدت نیاز داشتیم که مقداری از حجم آن را کاهش دهیم.
این اولین چالش عملکرد ما را آغاز کرد: پیدا کردن چیزهایی که میتوانیم بهراحتی حذف کنیم بدون اینکه بر تجربه کلی تأثیر بگذارد.
فرصتهای بهینهسازی عملکرد
برداشتن منابع غیرضروری
برخیاز چیزهای واضح را میتوان بااطمینان برداشت: فاصله و نظرات.
Lighthouse این فرصت را در ممیزی CSS و جاوا اسکریپت غیرفشرده برجسته میکند. ما از webpack برای فرایند ساخت خود استفاده میکردیم، بنابراین برای بهدست آوردن کوچکسازی، بهسادگی از افزونه Uglify JS استفاده کردیم.
Minification is a common task, so you should be able to find a ready-made solution for whichever build process you happen to use.
ممیزی مفید دیگر در آن فضا فعال کردن فشردهسازی نوشتار است. هیچ دلیلی برای ارسال فایلهای غیرفشرده وجود ندارد و اکثر CDNها امروزه بهطور پیشفرض از این قابلیت پشتیبانی میکنند.
ما از میزبانی Firebase برای میزبانی کد خود استفاده میکردیم، و Firebase بهطور پیشفرض gzipping را فعال میکند، بنابراین صرفاً بهدلیل میزبانی کد خود در یک CDN مناسب، آن را بهطور رایگان دریافت کردیم.
اگرچه gzip روشی بسیار محبوب برای فشردهسازی است، سازوکارهای دیگری مانند Zopfli و Brotli نیز در حال جلب توجه هستند. Brotli در اکثر مرورگرها پشتیبانی میشود و میتوانید از یک باینری برای پیشفشردهسازی داراییهایتان قبلاز ارسال آنها به سرور استفاده کنید.
استفاده کردن از خطمشیهای کارآمد حافظه نهان
قدم بعدی ما این بود که مطمئن شویم منابع را درصورت غیرضروری بودن دو بار ارسال نکنیم.
ممیزی خطمشی حافظه پنهان ناکارآمد در Lighthouse به ما کمک کرد متوجه شویم که میتوانیم استراتژیهای حافظه پنهان خود را برای دستیابی به این هدف بهینهسازی کنیم. با تنظیم کردن سرصفحه انقضای حداکثر سن در سرورمان، مطمئن شدیم که در بازدیدهای تکراری، کاربر میتواند از منابعی که قبلاً بارگیری کرده است دوباره استفاده کند.
در حالت ایدهآل، باید هدف شما این باشد که تا حد امکان منابع بیشتری را بهصورت امن برای طولانیترین مدت ممکن ذخیره کنید و کدهای اعتبارسنجی را برای اعتبارسنجی مجدد کارآمد منابعی که بهروز شدهاند ارائه دهید.
برداشتن کد استفادهنشده
تا اینجا بخشهای واضح بارگیری غیرضروری را حذف کردیم، اما بخشهای کمتر واضح چطور؟ برای مثال، کد استفادهنشده.
گاهی اوقات در برنامههایمان کدی را اضافه میکنیم که واقعاً ضروری نیست. این اتفاق بهویژه زمانی رخ میدهد که مدت طولانی روی برنامهتان کار کنید، تیم یا وابستگیهایتان تغییر کند، و گاهی اوقات کتابخانه یتیمی باقی میماند. دقیقاً همین اتفاق برای ما افتاد.
در ابتدا، ما از کتابخانه Material Components برای نمونهسازی سریع برنامهمان استفاده میکردیم. بهمرور زمان، به ظاهر و احساس سفارشیتری روی آوردیم و آن کتابخانه را کاملاً فراموش کردیم. خوشبختانه، بررسی پوشش کد به ما کمک کرد آن را دوباره در دستهمان پیدا کنیم.
میتوانید آمار پوشش کد را در DevTools، هم برای زمان اجرا و هم برای زمان بارگیری برنامهتان، بررسی کنید. در نماگرفت پایین میتوانید دو نوار قرمز بزرگ را ببینید - بیشاز ۹۵٪ از CSS ما و همچنین بخش بزرگی از جاوا اسکریپت ما استفاده نشده بود.
Lighthouse همچنین این مشکل را در ممیزی قوانین CSS استفادهنشده شناسایی کرد. این کار صرفهجویی بالقوه بیشاز ۴۰۰ کیلوبایت را نشان داد. بنابراین به کد خود برگشتیم و هر دو بخش جاوا اسکریپت و CSS آن کتابخانه را حذف کردیم.
این کار باعث شد بسته CSS ما ۲۰ برابر کاهش یابد، که برای یک ثبت کوچک دوخطی بسیار خوب است.
البته این کار باعث شد امتیاز عملکرد ما بالا برود و همچنین زمان تعاملی بسیار بهتر شد.
بااینحال، با تغییراتی مانند این، بررسی سنجهها و امتیازات بهتنهایی کافی نیست. برداشتن کد واقعی هیچگاه بدون ریسک نیست، بنابراین همیشه باید مراقب پسرفتهای احتمالی باشید.
کد ما در ۹۵٪ موارد استفاده نشده بود - هنوز این ۵٪ در جایی وجود دارد. ظاهراً یکی از مؤلفههای ما هنوز از سبکهای آن کتابخانه استفاده میکرد - پیکانهای کوچک در لغزنده doodle. اما چون خیلی کوچک بود، میتوانستیم بهراحتی آن سبکها را بهصورت دستی به دکمهها برگردانیم.
بنابراین اگر کد را برمیدارید، فقط مطمئن شوید که گردش کار آزمایشی مناسبی در محل دارید تا به شما کمک کند دربرابر پسرفتهای بصری احتمالی محافظت کنید.
از بار دادههای شبکه بسیار بزرگ اجتناب کنید
میدانیم که منابع بزرگ میتوانند بار شدن صفحه وب را کُند کنند. این برنامهها میتوانند برای کاربران ما هزینه داشته باشند و میتوانند تأثیر زیادی بر طرحهای داده آنها داشته باشند، بنابراین واقعاً مهم است که به این موضوع توجه داشته باشید.
Lighthouse توانست بااستفاده از ممیزی بار خالص شبکه بسیار بزرگ تشخیص دهد که ما با برخیاز بارهای خالص شبکه خود مشکل داریم.
در اینجا متوجه شدیم که بیشاز ۳ مگابایت کد ارسال میشد که مقدار زیادی است، بهویژه در تلفن همراه.
در بالای این فهرست، Lighthouse نشان داد که ما یک بسته فروشنده جاوا اسکریپت داشتیم که ۲ مگابایت کد فشردهنشده بود. این مشکل توسط webpack نیز برجسته شده است.
همانطور که میگویند: سریعترین درخواست، درخواستی است که انجام نشده است.
در حالت ایدهآل، باید ارزش هر داراییای را که به کاربران ارائه میدهید اندازهگیری کنید، عملکرد آن داراییها را بسنجید، و تصمیم بگیرید که آیا واقعاً ارزش دارد که آن را با تجربه اولیه ارائه دهید یا نه. چون گاهیاوقات این داراییها میتوانند بهتعویق بیفتند، یا بهصورت کُند بار شوند، یا در زمان بیکاری پردازش شوند.
در مورد ما، چون با بستههای جاوا اسکریپت زیادی سروکار داریم، خوششانس بودیم زیرا جامعه جاوا اسکریپت مجموعه غنی از ابزارهای ممیزی بسته جاوا اسکریپت دارد.
ما با تجزیهکننده بسته webpack شروع کردیم که به ما اطلاع داد که ما شامل یک وابستگی به نام unicode هستیم که ۱.۶ مگابایت جاوا اسکریپت تجزیهشده بود، بنابراین مقدار زیادی بود.
سپس به ویرایشگرمان رفتیم و بااستفاده از افزونه هزینه وارد کردن برای Visual code توانستیم هزینه هر واحدی را که وارد میکردیم تجسم کنیم. این کار به ما امکان داد تا متوجه شویم کدام مؤلفه حاوی کدی است که به این ماژول ارجاع میدهد.
سپس به ابزار دیگری، BundlePhobia، رفتیم. این ابزاری است که به شما امکان میدهد نام هر بسته NPM را وارد کنید و درواقع ببینید اندازه کوچکشده و فشردهشده آن چقدر تخمین زده میشود. جایگزین خوبی برای پیمانه slug که استفاده میکردیم پیدا کردیم که فقط ۲٫۲ کیلوبایت حجم داشت، بنابراین آن را عوض کردیم.
این موضوع تأثیر زیادی بر عملکرد ما داشت. با این تغییر و کشف فرصتهای دیگر برای کاهش اندازه بسته جاوا اسکریپت، ۲٫۱ مگابایت کد را ذخیره کردیم.
وقتی اندازه فشردهشده با gzip و کوچکشده این بستهها را درنظر بگیرید، درمجموع شاهد ۶۵٪ بهبود بودیم. و متوجه شدیم که این واقعاً ارزش انجام دادن بهعنوان یک فرایند را دارد.
بنابراین، بهطور کلی، سعی کنید بارگیریهای غیرضروری را در سایتها و برنامههایتان حذف کنید. تهیه فهرستی از داراییهایتان و اندازهگیری تأثیر عملکرد آنها میتواند تفاوت بسیار بزرگی ایجاد کند، بنابراین مطمئن شوید که داراییهایتان را بهطور منظم ممیزی میکنید.
کاهش زمان راهاندازی جاوا اسکریپت با تقسیم کد
اگرچه محمولههای بزرگ شبکه میتوانند تأثیر زیادی بر برنامه ما داشته باشند، چیز دیگری وجود دارد که میتواند تأثیر بسیار بزرگی داشته باشد، و آن جاوا اسکریپت است.
جاوا اسکریپت گرانترین دارایی شما است. در تلفن همراه، اگر بستههای بزرگ جاوا اسکریپت را ارسال میکنید، این کار میتواند باعث تأخیر در تعامل کاربران با مؤلفههای میانای کاربر شود. یعنی ممکن است روی واسط کاربر ضربه بزنند بدون اینکه واقعاً اتفاق معناداری بیفتد. بنابراین برای ما مهم است که بدانیم چرا جاوا اسکریپت اینقدر هزینه دارد.
این نحوه پردازش جاوا اسکریپت توسط مرورگر است.
اول از همه باید آن اسکریپت را بارگیری کنیم، ما یک موتور جاوا اسکریپت داریم که سپس باید آن کد را تجزیه کند، باید آن را کامپایل و اجرا کند.
اکنون این مراحل چیزی هستند که زمان زیادی را در یک دستگاه پیشرفته مانند یک دستگاه رومیزی یا یک رایانه کیفی، شاید حتی یک تلفن پیشرفته، نمیگیرند. اما در تلفن همراه متوسط، این فرایند میتواند بین پنج تا ده برابر بیشتر طول بکشد. این همان چیزی است که تعاملپذیری را بهتأخیر میاندازد، بنابراین مهم است که سعی کنیم این زمان را کاهش دهیم.
برای کمک به شما در کشف این مشکلات در برنامهتان، ممیزی زمان راهاندازی جاوا اسکریپت جدیدی را به Lighthouse معرفی کردیم.
و در مورد برنامه Oodle، به ما گفت که ۱٫۸ ثانیه زمان صرف راهاندازی جاوا اسکریپت شده است. اتفاقی که میافتاد این بود که ما بهصورت ایستا همه مسیرها و مؤلفههایمان را در یک بسته جاوا اسکریپت یکپارچه وارد میکردیم.
یکی از روشهای حل این مشکل استفاده از تقسیم کد است.
تقسیم کد این مفهوم را دارد که بهجای اینکه به کاربران خود یک پیتزا کامل از جاوا اسکریپت بدهید، چه میشود اگر فقط یک برش را در زمانی که به آن نیاز دارند به آنها بدهید؟
تقسیم کد را میتوان در سطح مسیر یا سطح مؤلفه اعمال کرد. این ابزار با React و React Loadable، Vue.js، Angular، Polymer، Preact، و چندین کتابخانه دیگر بهخوبی کار میکند.
ما تقسیم کد را در برنامه خود گنجاندیم، از واردات ایستا به واردات پویا تغییر دادیم، که به ما امکان میدهد تا کد بارگذاری تنبل را بهصورت ناهمگام در صورت نیاز بارگذاری کنیم.
تأثیر این کار هم کوچکتر شدن اندازه بستههای ما بود و هم کاهش زمان راهاندازی جاوا اسکریپت ما. این زمان به ۰٫۷۸ ثانیه کاهش یافت و سرعت برنامه ۵۶٪ بیشتر شد.
بهطور کلی، اگر تجربهای با استفاده زیاد از جاوا اسکریپت میسازید، حتماً فقط کدی را به کاربر ارسال کنید که به آن نیاز دارد.
از مفاهیمی مانند تقسیم کد بهره ببرید، ایدههایی مانند تکان دادن درخت را کاوش کنید، و webpack-libs-optimizations repo را برای چند ایده درباره نحوه کاهش اندازه کتابخانه خود در صورت استفاده از webpack بررسی کنید.
بهینهسازی تصاویر
در برنامه Oodle از تصاویر زیادی استفاده میکنیم. متأسفانه، Lighthouse بسیار کمتر از ما نسبت به آن مشتاق بود. درواقع، ما در هر سه ممیزی مربوط به تصویر رد شدیم.
ما فراموش کردیم تصاویرمان را بهینهسازی کنیم، اندازه آنها را درست تنظیم نمیکردیم، و همچنین میتوانستیم بااستفاده از قالبهای دیگر تصویر، سود بیشتری کسب کنیم.
کار را با بهینهسازی تصاویرمان شروع کردیم.
برای بهینهسازی یکباره میتوانید از ابزارهای بصری مانند ImageOptim یا XNConvert استفاده کنید.
رویکرد خودکارتر این است که با کتابخانههایی مثل imagemin، مرحله بهینهسازی تصویر را به فرایند ساخت اضافه کنید.
با این کار مطمئن میشوید که تصاویری که در آینده اضافه میشوند بهطور خودکار بهینهسازی میشوند. برخیاز شبکههای توزیع محتوا، مثلاً Akamai یا راهکارهای طرف سوم مثل Cloudinary، Fastly یا Uploadcare راهکارهای جامع بهینهسازی تصویر را به شما ارائه میدهند. بنابراین میتوانید بهسادگی تصاویرتان را در آن سرویسها میزبانی کنید.
اگر بهدلیل هزینه یا مشکلات تأخیر نمیخواهید این کار را انجام دهید، پروژههایی مانند Thumbor یا Imageflow جایگزینهای خودمیزبان ارائه میدهند.
PNG پسزمینه ما در webpack بهعنوان بزرگ پرچمگذاری شد، و بهدرستی هم این اتفاق افتاد. پساز اندازهگذاری صحیح آن برای نمای هدف و اجرای آن ازطریق ImageOptim، به ۱۰۰ کیلوبایت رسیدیم که قابلقبول است.
تکرار این کار برای چندین تصویر در سایتمان به ما امکان داد تا سنگینی کلی صفحه را بهطور قابلتوجهی کاهش دهیم.
استفاده از قالب مناسب برای محتوای متحرک
فایلهای GIF میتوانند واقعاً گران باشند. جالب است بدانید که قالب GIF در ابتدا هرگز بهعنوان پلاتفرم پویانمایی درنظر گرفته نشده بود. بنابراین، تغییر به یک قالب ویدیویی مناسبتر به شما امکان میدهد تا در اندازه فایل صرفهجویی زیادی داشته باشید.
در برنامه Oodle، از یک GIF بهعنوان دنباله مقدمه در صفحه اصلی استفاده میکردیم. طبق Lighthouse، با تغییر به قالب ویدیویی کارآمدتر میتوانیم بیشاز ۷ مگابایت صرفهجویی کنیم. اندازه کلیپ ما حدود ۷٫۳ مگابایت بود که برای یک وبسایت منطقی بسیار زیاد است، بنابراین آن را به یک عنصر ویدیویی با دو فایل منبع تبدیل کردیم - یک mp4 و یک WebM برای پشتیبانی گستردهتر مرورگر.
ما از ابزار FFmpeg برای تبدیل گیف پویانماییشده به فایل mp4 استفاده کردیم. قالب WebM صرفهجویی بیشتری را برای شما فراهم میکند - ImageOptim API میتواند این تبدیل را برای شما انجام دهد.
ffmpeg -i animation.gif -b:v 0 -crf 40 -vf scale=600:-1 video.mp4
بهلطف این تبدیل، توانستیم بیشاز ۸۰٪ از وزن کلیمان را کاهش دهیم. این کار حجم را به حدود ۱ مگابایت کاهش داد.
بااینحال، ۱ مگابایت منبع بزرگی برای ارسال ازطریق سیم است، بهویژه برای کاربری که پهنای باند محدودی دارد. خوشبختانه میتوانیم از Effective Type API استفاده کنیم تا متوجه شویم که پهنای باند آنها کم است و بهجای آن JPEG بسیار کوچکتری به آنها ارائه دهیم.
این میانجی از زمان رفتوبرگشت مؤثر و مقادیر کاهش برای تخمین نوع شبکهای که کاربر استفاده میکند استفاده میکند. این API بهسادگی یک رشته، نسل دوم آهسته، نسل دوم، نسل سوم، یا نسل چهارم را برمیگرداند. بنابراین بسته به این مقدار، اگر کاربر از اینترنت ضعیفتر از 4G استفاده کند، میتوانیم عنصر ویدیو را با تصویر جایگزین کنیم.
if (navigator.connection.effectiveType) { ... }
این کار کمی از تجربه کاربری میکاهد، اما حداقل سایت در اتصال کند قابلاستفاده است.
بارگیری کُند تصویرهای خارجاز صفحه
گردونهها، لغزندهها، یا صفحههای بسیار طولانی اغلب تصاویر را بار میکنند، حتی اگر کاربر نتواند آنها را فوراً در صفحه ببیند.
Lighthouse این رفتار را در ممیزی تصاویر خارجاز صفحه پرچمگذاری میکند و شما نیز میتوانید آن را در پانل شبکه DevTools ببینید. اگر تصاویر زیادی درحال ورود میبینید درحالیکه فقط تعداد کمی در صفحه قابلمشاهده است، یعنی شاید بهتر باشد بهجای آن از بار کردن کُند آنها استفاده کنید.
بارکردن کُند هنوز بهطور بومی در مرورگر پشتیبانی نمیشود، بنابراین باید از جاوا اسکریپت برای افزودن این قابلیت استفاده کنیم. ما از کتابخانه Lazysizes برای افزودن رفتار بار کردن کُند به جلدهای Oodle استفاده کردیم.
<!-- Import library -->
import lazysizes from 'lazysizes' <!-- or -->
<script src="lazysizes.min.js"></script>
<!-- Use it -->
<img data-src="image.jpg" class="lazyload"/>
<img class="lazyload"
data-sizes="auto"
data-src="image2.jpg"
data-srcset="image1.jpg 300w,
image2.jpg 600w,
image3.jpg 900w"/>
Lazysizes هوشمند است زیرا نه تنها تغییرات نمایان بودن عنصر را ردیابی میکند، بلکه
عناصر نزدیک به نما را نیز بهطور پیشگیرانه واکشی اولیه میکند تا تجربه کاربری بهینه باشد.
همچنین ادغام اختیاری IntersectionObserver را ارائه میدهد که جستجوهای بسیار کارآمدی برای رؤیتپذیری دراختیارتان قرار میدهد.
پساز این تغییر، تصاویر ما بهصورت درخواستی واکشی میشوند. اگر میخواهید بیشتر در این موضوع عمیق شوید، images.guide را بررسی کنید - منبعی بسیار مفید و جامع.
کمک به مرورگر برای ارائه زودهنگام منابع مهم
همه بایتهایی که ازطریق سیم به مرورگر ارسال میشوند، درجه اهمیت یکسانی ندارند، و مرورگر این را میداند. بسیاری از مرورگرها دارای اکتشافاتی هستند تا تصمیم بگیرند که چه چیزی را باید ابتدا واکشی کنند. بنابراین گاهی اوقات CSS را قبلاز تصاویر یا اسکریپتها واکشی میکنند.
چیزی که میتواند مفید باشد این است که ما، بهعنوان نویسندگان صفحه، به مرورگر اطلاع دهیم که چه چیزی
واقعاً برای ما مهم است. خوشبختانه، طی چند سال گذشته، فروشندگان مرورگر
تعدادی ویژگی برای کمک به ما در این زمینه اضافه کردهاند، مثلاً
نکات منبع مانند link rel=preconnect،
یا preload یا prefetch.
این قابلیتها که به پلاتفرم وب آورده شدهاند به مرورگر کمک میکنند تا چیز درست را در زمان درست واکشی کند، و میتوانند کمی کارآمدتر از برخیاز رویکردهای مبتنی بر منطق بارگیری سفارشی باشند که بهجای آن بااستفاده از اسکریپت انجام میشوند.
بگذارید ببینیم Lighthouse چگونه ما را بهسمت استفاده مؤثر از برخیاز این ویژگیها راهنمایی میکند.
اولین چیزی که Lighthouse به ما میگوید این است که از چندین رفتوبرگشت پرهزینه به هر مبدأ اجتناب کنیم.
درمورد برنامه Oodle، ما درواقع بهشدت از Google Fonts استفاده میکنیم. هرگاه برگه سبک نگارش Google Font را در صفحهتان قرار دهید، به حداکثر دو زیردامنه متصل خواهد شد. و چیزی که Lighthouse به ما میگوید این است که اگر بتوانیم آن اتصال را گرم کنیم، میتوانیم تا ۳۰۰ میلیثانیه در زمان اتصال اولیه صرفهجویی کنیم.
با بهرهگیری از پیشاتصال rel پیوند، میتوانیم بهطور مؤثری تأخیر اتصال را پنهان کنیم.
بهویژه در مواردی مانند Google Fonts که CSS چهره قلم ما در googleapis.com میزبانی میشود و منابع قلم ما در Gstatic میزبانی میشود، این امر میتواند تأثیر بسیار زیادی داشته باشد. بنابراین این بهینهسازی را اعمال کردیم و چند صد میلیثانیه را کاهش دادیم.
مورد بعدی که Lighthouse پیشنهاد میکند این است که درخواستهای کلیدی را پیشبار کنیم.
<link rel=preload> واقعاً قدرتمند است، به مرورگر اطلاع میدهد که منبعی بهعنوان بخشی از پیمایش فعلی موردنیاز است، و سعی میکند مرورگر را وادار کند که آن را در اسرع وقت واکشی کند.
اکنون در اینجا Lighthouse به ما میگوید که باید برویم و منابع قلم وب کلیدی خود را پیشبارگذاری کنیم، زیرا درحال بارگذاری دو قلم وب هستیم.
پیشبارگیری در قلم وب به این صورت است - با مشخص کردن rel=preload، as را با نوع قلم ارسال میکنید، و سپس نوع قلمی را که میخواهید بارگیری کنید، مانند woff2، مشخص میکنید.
تأثیری که این موضوع میتواند بر صفحه شما داشته باشد کاملاً واضح است.
بهطور معمول، بدون استفاده از پیشبارگذاری rel پیوند، اگر قلمهای وب برای صفحه شما حیاتی باشند، کاری که مرورگر باید انجام دهد این است که ابتدا باید HTML شما را واکشی کند، باید CSS شما را تجزیه کند، و در جایی بسیار دیرتر، در نهایت میرود و قلمهای وب شما را واکشی میکند.
بااستفاده از link rel preload، بهمحض اینکه مرورگر HTML شما را تجزیه کرد، میتواند درواقع واکشی آن قلمهای وب را خیلی زودتر شروع کند. در مورد برنامه ما، این کار توانست یک ثانیه از زمانی را که برای ارائه نوشتار بااستفاده از قلمهای وب ما لازم بود کاهش دهد.
اکنون اگر بخواهید قلمها را بااستفاده از Google Fonts پیشبارگیری کنید، کار چندان سادهای نیست، یک نکته وجود دارد.
نشانیهای وب Google Font که در قلمهایمان در برگه سبک نگارش مشخص میکنیم، چیزی است که تیم قلمها بهطور نسبتاً منظم بهروزرسانی میکند. این نشانیهای وب ممکن است منقضی شوند یا بهطور منظم بهروز شوند، بنابراین پیشنهاد ما برای کنترل کامل بر تجربه بارگیری قلم، میزبانی شخصی قلمهای وب است. این میتواند عالی باشد چون به شما امکان دسترسی به چیزهایی مثل link rel preload را میدهد.
در مورد ما، ابزار Google Web Fonts Helper را واقعاً مفید یافتیم که به ما کمک کرد برخی از آن قلمهای وب را آفلاین کنیم و آنها را بهصورت محلی راهاندازی کنیم، بنابراین آن ابزار را بررسی کنید.
چه از قلمهای وب بهعنوان بخشی از منابع حیاتیتان استفاده میکنید، چه از جاوا اسکریپت، سعی کنید به مرورگر کمک کنید تا منابع حیاتیتان را در اسرع وقت ارائه دهد.
آزمایشی: Priority Hints
امروز چیز ویژهای برای همرسانی با شما داریم. علاوهبر ویژگیهایی مثل راهنماییهای منبع، و همچنین پیشبارگیری، روی ویژگی آزمایشی کاملاً جدیدی در مرورگر کار کردهایم که آن را راهنماییهای اولویت مینامیم.
این ویژگی جدیدی است که به شما امکان میدهد به مرورگر اشاره کنید که یک منبع چقدر مهم است. این ویژگی یک مشخصه جدید - اهمیت - را با مقادیر کم، زیاد یا خودکار نشان میدهد.
این کار به ما امکان میدهد اولویت منابع کماهمیتتر را کاهش دهیم، مثلاً سبکهای غیربحرانی، تصاویر، یا فراخوانیهای API واکشی برای کاهش رقابت. همچنین میتوانیم اولویت چیزهای مهمتر، مثل نگارههای اصلی، را افزایش دهیم.
درمورد برنامه Oodle، این کار درواقع به یک مکان کاربردی منجر شد که میتوانستیم آن را بهینهسازی کنیم.
قبلاز اینکه بار کردن کُند را به تصاویرمان اضافه کنیم، کاری که مرورگر انجام میداد این بود که ما این گردونه تصویر را با همه Doodleهایمان داشتیم و مرورگر همه تصاویر را در همان ابتدای گردونه با اولویت بالا در اوایل کار واکشی میکرد. متأسفانه، تصاویر وسط گردونه برای کاربر از همه مهمتر بودند. بنابراین کاری که کردیم این بود که اهمیت تصاویر پسزمینه را بسیار پایین و اهمیت تصاویر پیشزمینه را بسیار بالا تنظیم کردیم. این کار باعث شد که در اتصال 3G کند، سرعت واکشی و رندر کردن این تصاویر دو ثانیه بهبود یابد. بنابراین تجربه مثبت خوبی است.
امیدواریم که این ویژگی را ظرف چند هفته آینده به Canary اضافه کنیم، پس منتظر آن باشید.
استراتژی بار کردن قلم وب داشته باشید
تایپوگرافی برای طراحی خوب ضروری است و اگر از قلمهای وب استفاده میکنید، در حالت ایدهآل نمیخواهید پرداخت نوشتارتان را مسدود کنید و قطعاً نمیخواهید نوشتار نامرئی نشان دهید.
اکنون این موضوع را در Lighthouse با ممیزی اجتناب از نوشتار نامرئی هنگام بار شدن قلمهای وب برجسته میکنیم.
اگر قلمهای وب را بااستفاده از بلوک قلمنما بار کنید، به مرورگر اجازه میدهید تصمیم بگیرد که اگر واکشی آن قلم وب طول کشید چه کاری انجام دهد. برخیاز مرورگرها تا سه ثانیه برای این کار صبر میکنند و سپس به قلم سیستم برمیگردند و درنهایت وقتی قلم بارگیری شد، آن را با قلم سیستم عوض میکنند.
ما سعی میکنیم از این متن نامرئی اجتناب کنیم، بنابراین در این مورد اگر فونت وب بیشازحد طول میکشید، نمیتوانستیم Doodleهای کلاسیک این هفته را ببینیم. خوشبختانه با ویژگی جدیدی بهنام
font-display، درواقع کنترل بسیار بیشتری بر این فرایند خواهید داشت.
@font-face {
font-family: 'Montserrat';
font-style: normal;
font-display: swap;
font-weight: 400;
src: local('Montserrat Regular'), local('Montserrat-Regular'),
/* Chrome 26+, Opera 23+, Firefox 39+ */
url('montserrat-v12-latin-regular.woff2') format('woff2'),
/* Chrome 6+, Firefox 3.6+, IE 9+, Safari 5.1+ */
url('montserrat-v12-latin-regular.woff') format('woff');
}
نمایش قلم به شما کمک میکند تصمیم بگیرید قلمهای وب براساس مدتزمانی که طول میکشد تا تعویض شوند، چگونه رندر یا جایگزین شوند.
در این مورد، از جابهجایی نمایش قلم استفاده میکنیم. «جابهجایی» به قلم دوره مسدودسازی صفر ثانیهای و دوره جابهجایی بینهایت میدهد. این یعنی مرورگر فوراً نوشتار شما را با قلم جایگزین ترسیم میکند اگر بار شدن قلم مدتی طول بکشد. و وقتی قلم دردسترس قرار بگیرد، آن را جایگزین میکند.
درمورد برنامه ما، این ویژگی از این جهت عالی بود که به ما امکان میداد نوشتار معناداری را خیلی زود نمایش دهیم و وقتی قلم وب آماده شد، به آن قلم منتقل شویم.
بهطورکلی، اگر از قلمهای وب استفاده میکنید (همانطور که درصد زیادی از وب استفاده میکند)، استراتژی خوبی برای بار کردن قلم وب داشته باشید.
ویژگیهای پلاتفرم وب زیادی وجود دارد که میتوانید برای بهینهسازی تجربه بارگیری قلمها استفاده کنید، اما مخزن دستورالعملهای قلم وب زک لترمن را نیز بررسی کنید، چون واقعاً عالی است.
کاهش متنهای مسدودکننده پردازش
بخشهای دیگری از برنامه ما وجود دارد که میتوانیم آنها را زودتر در زنجیره بارگیری قرار دهیم تا حداقل برخیاز تجربههای کاربری پایه را کمی زودتر ارائه دهیم.
در نوار خط زمان Lighthouse میتوانید ببینید که درطول این چند ثانیه اول که همه منابع درحال بار شدن هستند، کاربر واقعاً نمیتواند هیچ محتوایی را ببیند.
بارگیری و پردازش برگه سبک نگارش خارجی مانع از پیشرفت فرآیند پردازشگر ما میشود.
میتوانیم با ارائه برخیاز سبکها کمی زودتر، مسیر پردازش بحرانیمان را بهینهسازی کنیم.
اگر سبکهایی را که مسئول این رندر اولیه هستند استخراج کنیم و آنها را در HTML خود بهصورت درونخطی قرار دهیم، مرورگر میتواند آنها را بلافاصله بدون انتظار برای رسیدن برگههای سبک نگارش خارجی رندر کند.
در مورد ما، از یک ماژول NPM به نام Critical برای درونخطی کردن محتوای حیاتی خود در index.html در طول مرحله ساخت استفاده کردیم.
اگرچه این ماژول بیشتر کارهای سنگین را برای ما انجام داد، اما هنوز کمی دشوار بود که این کار بهآرامی در مسیرهای مختلف انجام شود.
اگر دقت نکنید یا ساختار سایتتان واقعاً پیچیده باشد، ممکن است معرفی این نوع الگو بسیار دشوار باشد اگر از ابتدا برای معماری پوسته برنامه برنامهریزی نکرده باشید.
بههمین دلیل است که توجه به ملاحظات عملکردی در مراحل اولیه بسیار مهم است. اگر از ابتدا برای عملکرد طراحی نکنید، احتمال زیادی وجود دارد که بعداً در انجام این کار با مشکل مواجه شوید.
درنهایت ریسک ما نتیجه داد، توانستیم آن را عملی کنیم و برنامه شروع به ارائه محتوا بسیار زودتر کرد، که زمان اولین رنگآمیزی معنیدار ما را بهطور قابلتوجهی بهبود بخشید.
نتیجه
این فهرست طولانی از بهینهسازیهای عملکردی بود که در سایت خود اعمال کردیم. بیایید نگاهی به نتیجه بیندازیم. این نحوه بار شدن برنامه ما در دستگاه همراه متوسط در شبکه 3G، قبل و بعداز بهینهسازی است.
امتیاز عملکرد Lighthouse از ۲۳ به ۹۱ افزایش یافت. این پیشرفت بسیار خوبی ازنظر سرعت است. همه این تغییرات با بررسی و دنبال کردن مداوم گزارش Lighthouse توسط ما انجام شد. اگر میخواهید ببینید که چگونه همه این بهبودها را از نظر فنی پیادهسازی کردهایم، میتوانید به مخزن ما، بهویژه به درخواستهای ادغامی که در آنجا قرار گرفتهاند، نگاهی بیندازید.
عملکرد پیشبینیکننده - تجربههای کاربری دادهمحور
ما معتقدیم که یادگیری ماشین فرصتی هیجانانگیز برای آینده در بسیاری از زمینهها است. یک ایده که امیدواریم در آینده باعث آزمایشهای بیشتری شود این است که دادههای واقعی واقعاً میتوانند تجربههای کاربریای را که ایجاد میکنیم هدایت کنند.
امروزه، ما تصمیمات دلخواه زیادی درباره آنچه کاربر ممکن است بخواهد یا نیاز داشته باشد میگیریم، و بنابراین چه چیزی ارزش پیشواکشی، یا پیشبارگذاری، یا پیشذخیرهسازی را دارد. اگر درست حدس بزنیم، میتوانیم مقدار کمی از منابع را اولویتبندی کنیم، اما واقعاً سخت است که آن را به کل وبسایت تعمیم دهیم.
ما درواقع دادههایی دردسترس داریم که امروزه بهینهسازیهای ما را بهتر اطلاعرسانی میکنند. بااستفاده از Google Analytics reporting API میتوانیم نگاهی به صفحه برتر بعدی و درصد خروج برای هر نشانی وب در سایتمان بیندازیم و بنابراین نتیجهگیری کنیم که کدام منابع را باید در اولویت قرار دهیم.
اگر این را با یک مدل احتمال خوب ترکیب کنیم، با پیشواکشی بیشازحد محتوا، از هدر رفتن دادههای کاربر جلوگیری میکنیم. میتوانیم از آن دادههای Google Analytics بهره ببریم و از یادگیری ماشین و مدلهایی مثل زنجیرههای مارکوف یا شبکه عصبی برای پیادهسازی چنین مدلهایی استفاده کنیم.
برای تسهیل این آزمایشها، خوشحالیم که طرح جدیدی را اعلام کنیم که آن را Guess.js مینامیم.
Guess.js پروژهای است که بر تجربههای کاربری دادهمحور برای وب تمرکز دارد. امیدواریم که این کار الهامبخش کاوش در استفاده از دادهها برای بهبود عملکرد وب و فراتر از آن باشد. همه اینها متنباز است و امروز در GitHub دردسترس است. این ابزار با همکاری جامعه متنباز توسط مینکو گچف، کایل متیوز از گتسبی، کیتی همپنیوس، و تعدادی دیگر ساخته شده است.
Guess.js را بررسی کنید و نظرتان را به ما بگویید.
خلاصه
امتیازها و سنجهها برای بهبود سرعت وب مفید هستند، اما آنها فقط ابزار هستند، نه خود اهداف.
همه ما بار شدن کند صفحه را درحال حرکت تجربه کردهایم، اما اکنون فرصتی داریم تا به کاربرانمان تجربههای لذتبخشتری ارائه دهیم که واقعاً سریع بار میشوند.
بهبود عملکرد یک سفر است. تغییرات کوچک زیاد میتواند به دستاوردهای بزرگ منجر شود. بااستفاده از ابزارهای بهینهسازی مناسب و زیرنظر داشتن گزارشهای Lighthouse، میتوانید تجربه بهتر و فراگیرتری به کاربران ارائه دهید.
با تشکر ویژه از: Ward Peeters، Minko Gechev، Kyle Mathews، Katie Hempenius، Dom Farolino، Yoav Weiss، Susie Lu، Yusuke Utsunomiya، Tom Ankers، Lighthouse، و Google Doodles.