این پست چند خط قدرتمند CSS را برجسته میکند که کارهای سنگین جدی انجام میدهند و به شما کمک میکنند طرحبندیهای مدرن و قوی بسازید.
تاریخ انتشار: ۷ ژوئیه ۲۰۲۰، آخرین بهروزرسانی: ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵
چیدمانهای CSS مدرن به توسعهدهندگان امکان میدهند تا با چند ضربه کلید، قوانین سبکدهی واقعاً معنادار و قدرتمندی بنویسند. گفتگوی بالا و این پست بعدی ۱۰ خط قدرتمند CSS را بررسی میکنند که کارهای سنگین جدی انجام میدهند.
برای دنبال کردن یا بازی کردن با این نسخههای نمایشی، سایت جاسازیشده در بالا را بررسی کنید یا به 1linelayouts.com بروید.
۰۱. Super Centered: place-items: center
برای اولین چیدمان «تکخطی»، بیایید بزرگترین راز را در کل CSS حل کنیم: وسطچین کردن چیزها. میخواهم بدانید که با place-items: center، این کار آسانتر از آن است که فکر میکنید.
ابتدا grid را بهعنوان روش display مشخص کنید، سپس place-items: center را در همان عنصر بنویسید. place-items میانبری برای تنظیم همزمان align-items و justify-items است. با تنظیم آن روی center، هر دو align-items و justify-items روی center تنظیم میشوند.
.parent {
display: grid;
place-items: center;
}
این کار باعث میشود محتوا، صرفنظر از اندازه ذاتی، کاملاً در مرکز والد قرار گیرد.
02. پنکیک ساختارشکنیشده: flex: <grow> <shrink> <baseWidth>
بعدی پنکیک ساختارشکنیشده است! این چیدمان برای سایتهای بازاریابی رایج است، برای مثال، ممکن است ردیفی از ۳ مورد داشته باشد که معمولاً شامل تصویر، عنوان، و سپس نوشتاری است که برخیاز ویژگیهای محصول را توصیف میکند. در تلفن همراه، میخواهیم این عناصر بهخوبی رویهم قرار بگیرند و با افزایش اندازه صفحهنمایش، گسترش یابند.
بااستفاده از Flexbox برای این جلوه، به پرسمانهای رسانه برای تنظیم جای این عناصر هنگام تغییر اندازه صفحهنمایش نیاز نخواهید داشت.
flex مخفف flex: <flex-grow> <flex-shrink> <flex-basis> است.
به همین دلیل، اگر میخواهید جعبههایتان تا اندازه <flex-basis> پر شوند، در اندازههای کوچکتر کوچک شوند، اما برای پر کردن فضای اضافی کشیده نشوند، بنویسید: flex: 0 1 <flex-basis>. دراینصورت، <flex-basis> شما 150px است، بنابراین بهصورت زیر نشان داده میشود:
.parent {
display: flex;
}
.child {
flex: 0 1 150px;
}
اگر میخواهید چارگوشها کشیده شوند و فضا را پر کنند، وقتی به خط بعدی میروند، <flex-grow> را روی 1 تنظیم کنید، تا به این شکل درآید:
.parent {
display: flex;
}
.child {
flex: 1 1 150px;
}
اکنون، با افزایش یا کاهش اندازه صفحه، این موارد انعطافپذیر هم کوچک و هم بزرگ میشوند.
03. نوار کناری میگوید: grid-template-columns: minmax(<min>, <max>) …)
این نسخه نمایشی از تابع minmax برای طرحبندیهای شبکهای استفاده میکند. کاری که اینجا انجام میدهیم این است که حداقل اندازه نوار کناری را روی 150px تنظیم میکنیم، اما در صفحهنمایشهای بزرگتر، اجازه میدهیم تا 25% کشیده شود. نوار کناری همیشه 25% از فضای افقی والد خود را اشغال میکند تا زمانی که آن 25% کوچکتر از 150px شود.
این را بهعنوان مقدار grid-template-columns با مقدار زیر اضافه کنید:
minmax(150px, 25%) 1fr. مورد در ستون اول (در این مورد نوار کناری) minmax 150px در 25% میگیرد و مورد دوم (در اینجا بخش main) بقیه فضا را بهعنوان یک قطعه 1fr اشغال میکند.
.parent {
display: grid;
grid-template-columns: minmax(150px, 25%) 1fr;
}
۰۴. پشته پنکیک: grid-template-rows: auto 1fr auto
برخلاف Deconstructed Pancake، این نمونه وقتی اندازه صفحهنمایش تغییر میکند، فرزندانش را نمیپوشاند. این چیدمان که معمولاً به آن پانویس چسبان گفته میشود، اغلب برای وبسایتها و برنامهها، در برنامههای تلفن همراه (پانویس معمولاً نوارابزار است)، و وبسایتها (برنامههای تکصفحهای اغلب از این چیدمان سراسری استفاده میکنند) استفاده میشود.
افزودن display: grid به مؤلفه، جدولی تکستونی به شما میدهد، اما ارتفاع ناحیه اصلی فقط بهاندازه محتوا خواهد بود و پانویس در زیر آن قرار میگیرد.
برای اینکه پاصفحه به پایین بچسبد، این را اضافه کنید:
.parent {
display: grid;
grid-template-rows: auto 1fr auto;
}
این کار باعث میشود محتوای سرصفحه و پاصفحه بهطور خودکار اندازه فرزندانش را بگیرد و فضای باقیمانده (1fr) را به ناحیه اصلی اعمال کند، درحالیکه ردیف با اندازه auto اندازه حداقل محتوای فرزندانش را میگیرد، بنابراین با افزایش اندازه آن محتوا، خود ردیف برای تنظیم شدن رشد میکند.
۰۵. چیدمان کلاسیک Holy Grail: grid-template: auto 1fr auto / auto 1fr auto
برای این چیدمان کلاسیک جام مقدس، یک سرصفحه، پاصفحه، نوار کناری چپ، نوار کناری راست، و محتوای اصلی وجود دارد. این چیدمان شبیه چیدمان قبلی است، اما اکنون نوارهای کناری هم دارد!
برای نوشتن کل این شبکه بااستفاده از یک خط کد، از ویژگی grid-template استفاده کنید. این کار به شما امکان میدهد ردیفها و ستونها را همزمان تنظیم کنید.
جفت ویژگی و مقدار: grid-template: auto 1fr auto / auto 1fr auto. خط مورب بین فهرستهای اول و دوم که با فاصله از هم جدا شدهاند، فاصله بین ردیفها و ستونها است.
.parent {
display: grid;
grid-template: auto 1fr auto / auto 1fr auto;
}
As in the last example, where the header and footer had auto-sized content, here the left and right sidebar are automatically sized based on their children's intrinsic size. اما اینبار بهجای اندازه عمودی (ارتفاع)، اندازه افقی (عرض) است.
۰۶. شبکه ۱۲ ستونی: grid-template-columns: repeat(12, 1fr)
بعدی یک کلاسیک دیگر است: شبکه ۱۲ ستونی. میتوانید با تابع repeat() بهسرعت در CSS شبکهبندی بنویسید. استفاده از: repeat(12, 1fr); برای ستونهای الگوی شبکهای به شما ۱۲ ستون میدهد که هرکدام 1fr است.
.parent {
display: grid;
grid-template-columns: repeat(12, 1fr);
}
.child-span-12 {
grid-column: 1 / 13;
}
اکنون یک شبکه قطعه ۱۲ ستونی دارید، میتوانیم فرزندانمان را در شبکه قرار دهیم. یک راه برای انجام این کار، قرار دادن آنها بااستفاده از خطوط توری است. برای مثال، grid-column: 1 / 13 از خط اول تا خط آخر (سیزدهم) را دربرمیگیرد و ۱۲ ستون را پوشش میدهد. grid-column: 1 / 5; چهار مورد اول را دربرمیگیرد.
روش دیگر برای نوشتن این مورد استفاده از کلیدواژه span است. با span، خط شروع را تنظیم میکنید و سپس تعداد ستونهایی را که باید از آن نقطه شروع پوشش داده شوند مشخص میکنید. دراینصورت، grid-column: 1 / span 12 معادل grid-column: 1 / 13 و grid-column: 2 / span 6 معادل grid-column: 2 / 8 خواهد بود.
.child-span-12 {
grid-column: 1 / span 12;
}
07. RAM (تکرار، خودکار، حداقل حداکثر): grid-template-columns(auto-fit, minmax(<base>, 1fr))
برای این مثال هفتم، برخیاز مفاهیمی را که قبلاً یاد گرفتهاید ترکیب کنید تا یک چیدمان واکنشگرا با فرزندان انعطافپذیر و جایگذاریشده بهطور خودکار ایجاد کنید. خیلی جالب است. اصطلاحات کلیدی که باید در اینجا بهخاطر بسپارید عبارتاند از repeat، auto-(fit|fill)، و minmax()' که با سرواژه RAM آنها را بهخاطر میآورید.
درمجموع، بهصورت زیر است:
.parent {
display: grid;
grid-template-columns: repeat(auto-fit, minmax(150px, 1fr));
}
دوباره از تکرار استفاده میکنید، اما این بار بهجای مقدار عددی صریح، از کلیدواژه auto-fit استفاده میکنید. این کار جایگذاری خودکار این عناصر فرزند را فعال میکند. این فرزندان همچنین دارای حداقل مقدار پایه 150px با حداکثر مقدار 1fr هستند، به این معنی که در صفحهنمایشهای کوچکتر، کل عرض 1fr را اشغال میکنند و وقتی هرکدام به عرض 150px برسند، شروع به جریان یافتن در همان خط میکنند.
با auto-fit، وقتی اندازه افقی جعبهها از ۱۵۰ پیکسل بیشتر شود، جعبهها کشیده میشوند تا کل فضای باقیمانده را پر کنند. بااینحال، اگر این را به auto-fill تغییر دهید، وقتی اندازه پایه آنها در تابع minmax فراتر رود، کشیده نخواهند شد:
.parent {
display: grid;
grid-template-columns: repeat(auto-fill, minmax(150px, 1fr));
}
۰۸. صف: justify-content: space-between
برای چیدمان بعدی، نکته اصلی که باید در اینجا نشان داده شود justify-content: space-between است که اولین و آخرین عناصر فرزند را در لبههای کادر محدودکننده آنها قرار میدهد و فضای باقیمانده بهطور مساوی بین عناصر توزیع میشود. این کارتها در حالت نمایش Flexbox قرار میگیرند و جهت آنها بااستفاده از flex-direction: column روی ستون تنظیم میشود.
این کار عنوان، شرح، و بلوک تصویر را در ستونی عمودی داخل کارت مادر قرار میدهد. سپس، اعمال justify-content: space-between عنصر اول (عنوان) و عنصر آخر (بلوک تصویر) را به لبههای flexbox متصل میکند و نوشتار توصیفی بین آنها با فاصله مساوی از هر نقطه پایانی قرار میگیرد.
.parent {
display: flex;
flex-direction: column;
justify-content: space-between;
}
۰۹. Clamping My Style: clamp(<min>, <actual>, <max>)
در اینجا به تکنیکهایی میپردازیم که پیامدهای واقعاً هیجانانگیزی برای چیدمانها و طراحی میانای کاربر واکنشگرا دارند. در این نسخه نمایشی، عرض را بااستفاده از clamp بهاینصورت تنظیم میکنید: width: clamp(<min>, <actual>, <max>).
این کار اندازه مطلق حداقل و حداکثر و اندازه واقعی را تنظیم میکند. با ارزشها، این میتواند بهصورت زیر باشد:
.parent {
width: clamp(23ch, 60%, 46ch);
}
حداقل اندازه در اینجا 23ch یا ۲۳ واحد نویسه است و حداکثر اندازه 46ch، ۴۶ نویسه است. واحدهای عرض نویسه براساس اندازه قلم عنصر (بهویژه عرض نویسه 0) است. اندازه «واقعی» ۵۰٪ است که نشاندهنده ۵۰٪ از عرض والد این عنصر است.
کاری که تابع clamp() در اینجا انجام میدهد این است که به این عنصر امکان میدهد عرض ۵۰٪ را حفظ کند تا زمانی که ۵۰٪ یا بزرگتر از 46ch (در درگاههای دید عریضتر) یا کوچکتر از 23ch (در درگاههای دید کوچکتر) باشد. میتوانید ببینید که وقتی اندازه والد را بزرگ و کوچک میکنم، عرض این کارت تا حداکثر نقطه محدودشدهاش افزایش مییابد و تا حداقل نقطه محدودشدهاش کاهش مییابد. سپس در مرکز والد باقی میماند زیرا ویژگیهای دیگری را برای قرار دادن آن در مرکز اعمال کردهایم. این کار باعث میشود چیدمانها خواناتر شوند، زیرا نوشتار خیلی عریض (بیشاز 46ch) یا خیلی فشرده و باریک (کمتراز 23ch) نخواهد بود.
این همچنین روشی عالی برای پیادهسازی تایپوگرافی واکنشگرا است. برای مثال، میتوانید بنویسید: font-size: clamp(1.5rem, 20vw, 3rem). در این حالت، اندازه قلم عنوان همیشه بین 1.5rem و 3rem محدود میماند اما براساس مقدار واقعی 20vw بزرگ و کوچک میشود تا با عرض نمای دید مطابقت داشته باشد.
این روشی عالی برای اطمینان از خوانایی با حداقل و حداکثر مقدار اندازه است.
۱۰. احترام به جنبه: aspect-ratio: <width> / <height>
و درنهایت، این چیدمان آخر مشکل رایج حفظ نسبت ابعادی تصویر را حل میکند.
با ویژگی aspect-ratio، وقتی اندازه کارت را تغییر میدهم، بلوک بصری سبز این نسبت ابعادی ۱۶ به ۹ را حفظ میکند. ما نسبت ابعادی را با aspect-ratio: 16 / 9 رعایت میکنیم.
.video {
aspect-ratio: 16 / 9;
}
برای حفظ نسبت ابعادی ۱۶ به ۹ بدون این ویژگی، باید از padding-top هک استفاده کنید و به آن حاشیه داخلی 56.25% بدهید تا نسبت بالا به عرض را تنظیم کنید. بهزودی ویژگیای برای این کار خواهیم داشت تا از هک شدن و نیاز به محاسبه درصد جلوگیری شود. میتوانید مربعی با نسبت 1 / 1، نسبت ۲ به ۱ با 2 / 1، و واقعاً هر چیزی که برای مقیاسبندی این تصویر با نسبت اندازه تنظیمشده نیاز دارید بسازید.
.square {
aspect-ratio: 1 / 1;
}
این ویژگی خوبی است که باید درباره آن بدانید زیرا بسیاریاز مشکلات توسعهدهندگان را که خودم بارها با آنها مواجه شدهام، بهویژه دررابطهبا ویدیو و iframe، حل میکند.
نتیجهگیری
از اینکه این سفر را ازطریق ۱۰ خط قدرتمند CSS دنبال کردید سپاسگزاریم. برای کسب اطلاعات بیشتر، ویدیو کامل را تماشا کنید.