موتور جستجو چه کاری انجام میدهد؟
موتورهای جستجو نسخه دیجیتال کتابدار هستند. آنها از نمایهای جامع استفاده میکنند تا به پیدا کردن اطلاعات مناسب برای پرسمان کمک کنند. درک اصول اولیه جستجو شما را آماده میکند تا محتوایتان را برای کاربران قابلکشف کنید.
نحوه مرور وب توسط خزنده
خزیدن مثل خواندن همه کتابهای موجود در کتابخانه است. قبلاز اینکه موتورهای جستجو بتوانند نتایج جستجو را ارائه دهند، باید تا حد امکان اطلاعات بیشتری از وب داشته باشند. برای این کار، موتورهای جستجو از خزنده استفاده میکنند—برنامهای که از سایتی به سایت دیگر میرود و مانند مرورگر عمل میکند.
اگر کتاب یا سندی موجود نباشد یا آسیب دیده باشد، خزنده نمیتواند آن را بخواند. خزندهها سعی میکنند هر نشانی وب را واکشی کنند تا وضعیت سند را تعیین کنند. اگر سندی کد وضعیت خطا برگرداند، خزندهها نمیتوانند از هیچیک از محتواهای آن استفاده کنند و ممکن است بعداً دوباره نشانی وب را امتحان کنند. این کار تضمین میکند فقط اسناد دردسترس عموم وارد نمایه شوند.
اگر خزندهها کد وضعیت تغییرمسیر (مانند ۳۰۱ یا ۳۰۲) را کشف کنند، تغییرمسیر را به نشانی وب جدید دنبال میکنند و در آنجا ادامه میدهند. وقتی پاسخ موفقیتآمیز دریافت میکنند، یعنی سندی را پیدا کردهاند که برای کاربران قابلدسترسی است، بررسی میکنند که آیا خزیدن در آن مجاز است یا نه و سپس محتوا را بارگیری میکنند.
این بررسی شامل HTML و همه محتوای ذکرشده در HTML، مثل تصاویر، ویدیوها، یا جاوا اسکریپت میشود. خزندهها همچنین پیوندها را از اسناد HTML استخراج میکنند تا خزنده بتواند از نشانیهای وب پیوندشده نیز بازدید کند. خزندهها با دنبال کردن پیوندها صفحههای جدید را در وب پیدا میکنند.
خزندهها بهطور فعال روی پیوندها یا دکمهها کلیک نمیکنند، بلکه نشانیهای وب را به صف ارسال میکنند تا بعداً آنها را بخزند. هنگام دسترسی به نشانی وب جدید، هیچ کوکی، کارگر سرویس، یا فضای ذخیرهسازی محلی (مثل IndexedDB) دردسترس نیست.
درحال ساختن نمایه
پساز بازیابی سند، خزنده محتوا را به موتور جستجو میدهد تا آن را به نمایه اضافه کند. اکنون موتور جستجو محتوا را برای درک آن رندر و تجزیهوتحلیل میکند. پرداز زدن یعنی نمایش صفحه بهگونهای که مرورگر نمایش میدهد (با برخی محدودیتها).
موتورهای جستجو به کلیدواژهها، عنوان، پیوندها، سرصفحهها، نوشتار، و بسیاری چیزهای دیگر نگاه میکنند. به اینها سیگنال میگویند که محتوا و بافت صفحه را توصیف میکنند. سیگنالها به موتورهای جستجو امکان میدهند به هر پُرسمان دادهشده با بهترین صفحه ممکن پاسخ دهند.
موتورهای جستجو ممکن است محتوای یکسانی را در نشانیهای وب مختلف پیدا کنند. برای مثال،
دستور پخت «پای سیب» ممکن است در /recipes/apple-pie و
/recipes/1234 وجود داشته باشد. برای جلوگیری از نمایهسازی و نمایش دستورالعمل بهصورت تکراری، موتورهای جستجو
تعیین میکنند که نشانی وب اصلی چه باید باشد و نشانیهای وب جایگزین را که همان محتوا را
نشان میدهند کنار میگذارند.
ارائه مفیدترین نتایج
موتورهای جستجو کارهای بیشتری از صرفاً مطابقت دادن پُرسمان با کلیدواژهها در نمایه انجام میدهند. برای ارائه نتایج مفید، ممکن است بافت، عبارتهای جایگزین، مکان کاربر، و موارد دیگر را درنظر بگیرند. برای مثال، «سیلیکون ولی» ممکن است به منطقه جغرافیایی یا نمایش تلویزیونی اشاره داشته باشد. اما اگر پرسمان «بازیگران سیلیکون ولی» باشد، نتایج مربوط به منطقه چندان مفید نیست.
برخیاز پُرسمانها میتوانند غیرمستقیم باشند، مثل «آهنگ فیلم داستان عامهپسند»، و موتورهای جستجو باید آن را تفسیر کنند و نتایج مربوط به موسیقی آن فیلم را نشان دهند. وقتی کاربری چیزی را جستجو میکند، موتورهای جستجو مفیدترین نتایج را تعیین میکنند و سپس آنها را به کاربر نشان میدهند. رتبهبندی یا ترتیببندی صفحهها براساس پُرسمان انجام میشود. اگر اطلاعات بهتری دردسترس قرار گیرد، این ترتیب اغلب ممکن است درطول زمان تغییر کند.
مراحل بعدی: نحوه بهینهسازی برای موتورهای جستجو
اکنون که با اصول اولیه نحوه عملکرد موتورهای جستجو آشنا شدید، ممکن است به ارزش بهینهسازی برای موتورهای جستجو پی ببرید. به این کار SEO یا «بهینهسازی موتور جستجو» میگویند. با اطمینان از اینکه موتورهای جستجو میتوانند محتوای شما را پیدا کنند و بهطور خودکار آن را درک کنند، رؤیتپذیری سایتتان را برای جستجوهای مرتبط بهبود میبخشید. این کار میتواند باعث شود کاربران علاقهمند بیشتری به سایت شما بیایند. سایتتان را با Lighthouse ممیزی کنید و نتایج بهینهسازی موتور جستجو را بررسی کنید تا ببینید موتورهای جستجو چقدر خوب میتوانند کاربران را از محتوایتان مطلع کنند.